Φαρμακευτική θεραπεία στην Μετωποκροταφική Άνοια

Αναστολείς της χολινεστεράσης Οι τρεις συνηθέστερα χρησιμοποιούμενοι αναστολείς της χολινεστεράσης, η δονεπεζίλη, η ριβαστιγμίνη και η γαλανταμίνη έχουν μελετηθεί στην μετωποκροταφική άνοια, χωρίς ωστόσο ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Η ριβαστιγμίνη μελετήθηκε σε μία μελέτη διάρκειας 12 μηνών με τη συμμετοχή 20 ασθενών, η οποία έδειξε βελτίωση στα συμπεριφορικά και καταθλιπτικά συμπτώματα, καθώς και στον νευροψυιατρικό δείκτη, χωρίς καμία βελτίωση στην νοητική κατάσταση όπως αυτή μετρήθηκε με Mini Mental Test (Κλάση ΙΙΙ) Η γαλανταμίνη μελετήθηκε σε 36 πάσχοντες από τον συμπεριφορικό τύπο της μετωποκροταφικής άνοιας και προιούσα πρωτοπαθή αφασία μη καθορισμένου υποτύπου. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν γαλανταμίνη για 18 εβδομάδες ακολουθούμενη από τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, placebo-controlled απόσυρση της σε μία περίοδο 8 εβδομάδων. Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στην ομάδα της συμπεριφορικής μετωποκροταφικής άνοιας, ωστόσο στην ομάδα της ΠΠΑ, παρατηρήθηκε σταθερότητα σε σχέση με την ομάδα που ελάμβανε placebo και πιθανολογείται πως πιθανότατα οι ασθενείς αυτοί έπασχαν από λογοπενικό τύπο της ΠΠΑ οφειλόμενη σε παθολογία…

Περισσότερα…

Παραλυτική άνοια του Lissauer

Σπάνια μορφή προϊούσας γενικής παράλυσης στην οποία τα κύρια φαινόμενα είναι οι επιληπτικές κρίσεις και οι διαταραχές της κινητικότητας. Οι επιληπτικές κρίσεις έχουν τον χαρακτήρα των γενικευμένων, ή των εστιακών κρίσεων και προεξάρχουν της όλης κλινικής εικόνας. Νευροπαθολογικά παρατηρείται εξεσημασμένη ατροφία που αφορά κατά κύριο λόγο τους κροταφικούς λοβούς και επεκτείνεται στην υπερχείλια και γωνιώδη έλικα. Μικροσκοπικά παρατηρείται νευρωνική απώλεια στην δεύτερη και τρίτη στιβάδα του εγκεφαλικού φλοιού, ενώ οι νευρώνες της πέμπτης και έκτης στιβάδας εμφανίζονται διατεταμένοι με έκκεντρο πυρήνα. Επιπλέον διαπιστώνεται δευτερογενής αστροκυτταρική υπερπλασία και τα μικρογλοιακά κύτταρα του Hortega φέρουν κοκκία σιδήρου. Κοκκία επίσης παρατηρούνται στα τοιχώματα των αγγείων, ενώ η λευκή ουσία παρουσιάζει σπογγιώδη υφή. Η πορεία της νόσου είναι ιδιαίτερα βαρειά, το κύριο κλινικό πρόβλημα δε είναι οι κρίσεις απώλειας συνείδης και οι εστιακές επιληπτικές κρίσεις που αντιμετωπίζονται δυσχερώς με αντιεπιληπτική αγωγή. Η διαφορική διάγνωση της νόσου γίνεται από την νόσο του Alzheimer, την νόσο…

Περισσότερα…