Ο ρόλος της οξειδωτικής καταπόνησης στην παθογένεια των νευροεκφυλιστικών νοσημάτων

Εισαγωγή Φυσιολογικά όλα τα κύτταρα του οργανισμού ζουν, λειτουργούν και αναπαράγονται στηριζόμενα σε οξειδοαναγωγικές αντιδράσεις (οξειδωτική φωσφορυλίωση, κύκλος του κιτρικού οξέος) απότοκος των οποίων είναι η παραγωγή της απαραίτητης για την επιβίωση του κυττάρου ενέργειας. Κατά τις διαδικασίες αυτές σχηματίζονται και δυνητικά επιβλαβείς για το κύτταρο παράγοντες που πρέπει να αποβληθούν ή να εξουδετερωθούν, όπως υψηλής δραστικότητας µόρια οξυγόνου (µονήρες οξυγόνο) και ρίζες οξυγόνου όπως το ανιόν του υπεροξειδίου (Ο2¯•) και η ρίζα υδροξυλίου (ΟΗ ¯ ) δηµιουργούνται από το µοριακό οξυγόνο µε διέγερση ή µε µονοσθενή αναγωγή αντίστοιχα [1]. Οι ελεύθερες ρίζες είναι ιδιαίτερα δραστικές διότι αυτά τα µόρια περιέχουν ασύζευκτα ηλεκτρόνια. Μπορούν έτσι εύκολα να οξειδώσουν και να βλάψουν ζωτικά βιολογικά µόρια όπως λίπη, πρωτεΐνες και DNA. Τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα που είναι ενσωµατωµένα στις κυτταρικές µεµβράνες είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στην οξείδωση, διαδικασία γνωστή ως υπεροξείδωση των λιπιδίων [1]. Οι ελεύθερες ρίζες αναπτύσσονται ενδογενώς στον οργανισµό σε ένα…

Περισσότερα…