NIHSS

1Α) ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ
Ο εξεταστής πρέπει να επιλέξει μια απάντηση, ακόμα και αν παρεμποδίζεται η πλήρης αξιολόγηση από εμπόδια (όπως τραύμα/επίδεσμος). Με 3 βαθμολογείται μόνο ο ασθενής που δεν κάνει καμιά κίνηση (άλλη από αντιδραστική κίνηση σαν απάντηση σε επώδυνο ερέθισμα).
0=σε εγρήγορση, άμεση απάντηση
1=δεν είναι σε εγρήγορση, αλλά ξυπνά με ελαφρά ερεθίσματα ώστε να εκτελέσει, να απαντήσει ή να ανταποκριθεί.
2=δεν είναι σε εγρήγορση. Χρειάζεται επανειλημμένα ερεθίσματα για να προσέξει ή είναι βυθισμένος και χρειάζεται έντονο ή επώδυνο ερέθισμα για να κάνει κινήσεις (όχι στερεότυπες)
3=απαντά μόνο με αντιδραστικές κινήσεις ή από το αυτόνομο νευρικό σύστημα ή δεν αντιδρά καθόλου, είναι χαλαρός, χωρίς αντανακλαστικά.

1Β) ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ
Ο ασθενής ερωτάται για τον μήνα και την ηλικία του. Η απάντηση πρέπει να είναι σωστή (όχι στο περίπου ή με δεύτερη διορθωτική απάντηση). Οι αφασικοί και ληθαργικοί ασθενείς που δεν κατανοούν τις ερωτήσεις βαθμολογούνται με 2. Ασθενείς ανίκανοι να μιλήσουν λόγω ενδοτραχειακού σωλήνα, στοματοτραχειακού τραύματος, βαριάς δυσαρθρίας οποιασδήποτε αιτίας, γλωσσικό φραγμό ή άλλο πρόβλημα (όχι δευτερογενώς από αφασία) βαθμολογείται με 1. Είναι σημαντικό να αξιολογείται μόνο η αρχική απάντηση και ο εξεταστής να μην υποβοηθά τον ασθενή με λεκτικό ή μη λεκτικό τρόπο.

0=απαντά σωστά και στις δύο ερωτήσεις
1=απαντά σωστά μόνο τη μία ερώτηση
2=δεν απαντά σωστά καμιά ερώτηση

1C) ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΕΝΤΟΛΩΝ
Λέμε στον ασθενή να ανοίξει και να κλείσει τα μάτια και κατόπιν να σφίξει και να ανοίξει τη γροθιά του μη παρετικού χεριού. Η ενός μόνο βήματος εντολή αντικαθίσταται από κάποια άλλη όταν δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα χέρια του. Αξιολογείται ξεκάθαρη προσπάθεια, ακόμα και αν δεν είναι ολοκληρωμένη λόγω αδυναμίας. Αν ο ασθενής δεν απαντήσει στην εντολή, γίνεται επίδειξη (παντομίμα) και βαθμολογείται το αποτέλεσμα (δηλ. δεν εκτελεί, εκτελεί μία ή και τις δύο εντολές). Σε ασθενείς με τραύμα , ακρωτηριασμό ή άλλη σωματική αναπηρία πρέπει να επιλέγεται η κατάλληλη ενός βήματος εντολή.
0=εκτελεί σωστά και τις δύο εντολές
1=εκτελεί σωστά μία από τις δύο εντολές
2=δεν εκτελεί σωστά καμιά εντολή

2)ΟΦΘΑΛΜΟΚΙΝΗΣΗ
Εξετάζονται μόνο οι οριζόντιες κινήσεις. Αξιολογούνται οι εκούσιες ή οι αντανακλαστικές (οφθαλμοκεφαλικές) κινήσεις των οφθαλμών ( αλλά δεν γίνεται caloric test). Αν υπάρχει συζυγής απόκλιση που υπερνικάται με εκούσια ή αντανακλαστική δραστηριότητα, ο βαθμός είναι 1. Αν υπάρχει μεμονωμένη περιφερική πάρεση οφθαλμοκινητικού νεύρου (ΙΙΙ, IV, VI) ο βαθμός είναι 1. Η οφθαλμοκίνηση είναι αξιολογήσιμη σε όλους τους αφασικούς ασθενείς. Ασθενείς με τραύμα βολβού, επίδεσμο, προϋπάρχουσα τύφλωση ή άλλη διαταραχή της οπτικής οξύτητας ή των οπτικών πεδίων πρέπει να εξετάζονται με αντανακλαστικές κινήσεις και η επιλογή τους γίνεται από τον εξεταστή. Η απόκτηση βλεμματικής επαφής και εν συνεχεία κίνηση γύρω από τον ασθενή από τη μια πλευρά στην άλλη ενίοτε ξεκαθαρίζει την ύπαρξη μερικής παράλυσης της οφθαλμοκίνησης.
0=φυσιολογική
1=μερική παράλυση της οφθαλμοκίνησης. Η κίνηση είναι παθολογική στον έναν ή και τους δύο οφθαλμούς, αλλά δεν υπάρχει μόνιμη απόκλιση ή ολική παράλυση της οφθαλμοκίνησης.
2=απόκλιση του βλέμματος ή ολική παράλυση που δεν υπερνικάται με οφθαλμοκεφαλικό χειρισμό.

3)ΟΠΤΙΚΑ ΠΕΔΙΑ
Τα οπτικά πεδία (άνω και κάτω) εξετάζονται με τη μέθοδο αντιμετωπίσεως, χρησιμοποιώντας τη μέτρηση δακτύλων ή απότομο οπτικό ερέθισμα αν χρειαστεί. Ο ασθενής μπορεί να ενθαρρυνθεί, αλλά αν κοιτάξει κατάλληλα προς την πλευρά των κινούμενων δακτύλων , βαθμολογείται σαν φυσιολογικό. Αν υπάρχει μονόπλευρη τύφλωση ή εκπυρήνωση οφθαλμού, βαθμολογούνται τα οπτικά πεδία του εναπομείναντος οφθαλμού. Ο βαθμός 1 μπαίνει μόνο όταν υπάρχει σαφής ασυμμετρία, συμπεριλαμβανομένης της τεταρτοκυκλικής ημιανοψίας. Αν ο ασθενής είναι τυφλός για οποιοδήποτε λόγο βαθμολογείται με 3. Σε αυτό το σημείο δίνουμε ταυτόχρονα αμφοτερόπλευρο ερέθισμα. Αν υπάρχει απόρριψη (extinction) ο ασθενής βαθμολογείται με 1 και το αποτέλεσμα χρησιμοποιείται για να απαντήσουμε στο ερώτημα Νο 11.
0=φυσιολογικά
1=μερική ημιανοψία
2=πλήρης ημιανοψία
3= τύφλωση συμπεριλαμβανομένης της φλοιικής τύφλωσης

4)ΠΑΡΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ
Ζητούμε ή χρησιμοποιώντας παντομίμα ενθαρρύνεται ο ασθενής να δείξει τα δόντια ή να σηκώσει τα φρύδια και να κλείσει τα μάτια. Βαθμολογούμε τη συμμετρία της γκριμάτσας σαν απάντηση σε επώδυνο ερέθισμα στους ασθενείς που επικοινωνούν δύσκολα ή καθόλου. Αν κάποιο τραύμα/ επίδεσμοι, στοματοτραχειακό σωλήνας ή άλλα φυσικά εμπόδια καλύπτουν το πρόσωπο, πρέπει να απομακρυνθούν κατά το δυνατόν.
0=φυσιολογική συμμετρική κίνηση
1=Ελαφρά πάρεση (επιπέδωση ρινοχειλικής αύλακος, ασυμμετρία στο χαμόγελο)
2=Μερική παράλυση (ολική ή σχεδόν ολική παράλυση του κατώτερου προσώπου)
3=Ολική παράλυση μίας ή και των δύο πλευρών (απουσία κινήσεως του ανώτερου και κατώτερου τμήματος του προσώπου).

5)ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΝΩ ΑΚΡΩΝ
Το άκρο τοποθετείται στην σωστή θέση: Πρόταση (με τις παλάμες προς τα κάτω) σε 90 μοίρες (καθιστός) ή 45 μοίρες (ξαπλωμένος ύπτια). Η πτώση βαθμολογείται αν το άκρο πέφτει πριν από 10sec. Ο αφασικός ασθενής ενθαρρύνεται με επιτακτική εντολή και παντομίμα, αλλά όχι με επώδυνο ερέθισμα. Κάθε άκρο βαθμολογείται ξεχωριστά, ξεκινώντας από το μη παρετικό άκρο. Μόνο στην περίπτωση ακρωτηριασμού ή αγκύλωσης της άρθρωσης του ώμου ο εξεταστής το βαθμολογεί σαν μη αξιολογήσιμο (UN) και καταγράφει με σαφήνεια την αιτία γι αυτό.
0=Χωρίς πτώση, το κρατά στις 90 (ή 45) μοίρες για 10 ολόκληρα sec
1=Χαμηλώνει, το κρατά στις 90 (ή 45) μοίρες, αλλά πέφτει πριν περάσουν 10 ολόκληρα sec. Δεν καταλήγει στο κρεβάτι ή άλλο υποστήριγμα
2=Κάνει κάποια αντιβαρική κίνηση, το άκρο δεν φθάνει στο επίπεδο ή δεν το κρατά αν τοποθετηθεί στις 90 (ή 45) μοίρες, πέφτει στο κρεβάτι, αλλά έχει κάποια αντιβαρική δύναμη.
3=Δεν κάνει αντιβαρική κίνηση, το άκρο πέφτει
4= καμιά κίνηση
UN=ακρωτηριασμός ή αγκύλωση, ερμηνεύεται από:—–
5a=αριστερό άνω άκρο
5b=δεξιό άνω άκρο

6) ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΤΩ ΑΚΡΩΝ
Το άκρο τοποθετείται στη κατάλληλη θέση: τεντώνει το πόδι στις30 μοίρες (εξετάζεται πάντα ύπτιος). Η πτώση βαθμολογείται όταν το άκρο πέφτει πριν από 5sec. Ο αφασικός ασθενής ενθαρρύνεται επιτακτικά και με παντομίμα, αλλά όχι με επώδυνα ερεθίσματα. Κάθε άκρο εξετάζεται ξεχωριστά, ξεκινώντας από το μη παρετικό άκρο. Μόνο σε περίπτωση ακρωτηριασμού ή αγκύλωσης στο ισχία βαθμολογείται σαν μη αξιολογήσιμο (UN) και καταγράφεται με σαφήνεια ή αιτία γι αυτό.
0=Δεν πέφτει, το κρατά στις 30 μοίρες για 5sec
1=Το άκρο πέφτει προς το τέλος των 5sec, αλλά δεν καταλήγει στο κρεβάτι
2=Υπάρχει κάποια αντιβαρική κίνηση. Το άκρο πέφτει στο κρεβάτι , αλλά κάνει κάποια αντιβαρική κίνηση
3=Δεν κάνει αντιβαρική κίνηση, το άκρο πέφτει στο κρεβάτι άμεσα
4=καμμιά κίνηση
UN= ακρωτηριασμός ή αγκύλωση , ερμηνεύεται από:—–
6a=αριστερό πόδι
6b=δεξιό πόδι

7)ΑΤΑΞΙΑ ΤΩΝ ΑΚΡΩΝ
Αυτή η ενότητα αποσκοπεί στην ανίχνευση ετερόπλευρης παρεγκεφαλιδικής βλάβης. Εξετάζεται με ανοικτούς οφθαλμούς. Σε περίπτωση έκπτωσης των οπτικών πεδίων, βεβαιωθείτε ότι το test γίνεται στο φυσιολογικό οπτικό πεδίο. Η δοκιμασία δάκτυλο-μύτη-δάκτυλο και πτέρνη-γόνυ γίνονται και στις δύο πλευρές και η αταξία αξιολογείται μόνο όταν είναι υπαρκτή πέραν της μυικής αδυναμίας. Δεν υπάρχει αταξία σε ασθενή που δεν κατανοεί ή είναι παράλυτος. Μόνο στην περίπτωση ακρωτηριασμού ο εξεταστής την χαρακτηρίζει σαν μη αξιολογήσιμη (UN) και καταγράφει με σαφήνεια την αιτιολογία γι αυτήν την επιλογή. Σε περίπτωση τύφλωσης το τέστ γίνεται με τεντωμένο βραχίονα με κατεύθυνση προς τη μύτη.
0=απουσία διαταραχής
1=υπάρχει σε ένα μέλος
2=υπάρχει σε 2 μέλη
UN=ακρωτηριασμός ή αγκύλωση

8)ΑΙΣΘΗΤΙΚΟΤΗΤΑ
Στον ληθαργικό ή αφασικό ασθενή αξιολογείται η αίσθηση και μορφασμός ή απόσυρση σε επώδυνο ερέθισμα. Αξιολογείται παθολογική μόνο η απώλεια αισθητικότητας που οφείλεται σε ΑΕΕ και ο εξεταστής πρέπει να εξετάσει όσες περιοχές απαιτούνται για τη διαπίστωση με σιγουριά τυχόν ημιυπαισθησίας ( όχι στις παλάμες, αλλά στο υπόλοιπο άνω άκρο, κάτω άκρα, κορμός, πρόσωπο). Ο βαθμός 2, «βαριά ή ολική απώλεια αισθητικότητας», δίδεται μόνο όταν αποδεικνύεται η σαφής βαριά ή ολική απώλεια αισθητικότητας. Οι ληθαργικοί και αφασικοί ασθενείς θα βαθμολογηθούν επομένως πιθανώς με 1 ή με 0. Ασθενής με στελεχιαίο ΑΕΕ που εμφανίζει αμφοτερόπλευρη απώλεια αισθητικότητας βαθμολογείται με 2. Αν ο ασθενής δεν απαντά και είναι τετραπληγικός βαθμολογείται με 2. Οι κωματώδεις ασθενείς ( στην ενότητα 1a=3) βαθμολογούνται αυτομάτως εδώ με 2.
0=φυσιολογικός, χωρίς υπαισθησία
1=Ελαφρά προς μέτρια υπαισθησία. Ο ασθενής αντιλαμβάνεται το τσίμπημα σαν λιγότερο αιχμηρό ή μουδιασμένο στην προσβεβλημένη πλευρά, ή υπάρχει απώλεια του πόνου στο τσίμπημα βελόνας , αλλά αντιλαμβάνεται ότι κάτι τον ακουμπά.
2=Βαριά προς ολική απώλεια αισθητικότητας. Ο ασθενής δεν αντιλαμβάνεται ότι κάτι τον ακουμπά στο πρόσωπο, άνω και κάτω άκρο.

9) ΛΟΓΟΣ
Μεγάλο μέρος πληροφοριών ως προς την κατανόηση του λόγου λαμβάνεται κατά τη διάρκεια της προηγούμενης εξέτασης. Σε αυτήν την ενότητα προτρέπεται ο ασθενής να περιγράψει τα συμβαίνοντα στην εικόνα που του δείχνουμε, να κατονομάσει τα αντικείμενα στην άλλη εικόνα και να διαβάσει τις προτάσεις που του δείχνουμε. Η κατανόηση αξιολογείται από τις απαντήσεις του εδώ , όπως και από την κατανόηση όλων των προηγούμενων εντολών κατά τη διάρκεια της εξέτασης. Όταν στο τεστ παρεμβάλλεται κάποια διαταραχή της όρασης , ο ασθενής προτρέπεται να ταυτοποιήσει αντικείμενα, που του βάζουμε στο χέρι, να επαναλάβει προτάσεις και να μιλήσει. Ο διασωληνωμένος ασθενής προτρέπεται να γράψει. Ο κωματώδης ασθενής (1 a=3) βαθμολογείται αυτόματα με 3. Σε ληθαργικό ή μη συνεργάσιμο ασθενή ο εξεταστής επιλέγει ανάλογο βαθμό, αλλά ο βαθμός 3 πρέπει να δίδεται μόνο όταν ο ασθενής είναι βωβός και δεν εκτελεί εντολές ενός βήματος (one-step commands).
0=δεν υπάρχει αφασία, είναι φυσιολογικός
1=ελαφρά προς μέτρια αφασία. Είναι εμφανής η μειωμένη ευφράδεια ή κατανόηση, χωρίς σημαντικό περιορισμό των ιδεών που εκφράζει ή της μορφής έκφρασης. Η μείωση της ομιλίας ή/και της κατανόησης πάντως δυσχεραίνει τη συζήτηση επί του επιδεικνυόμενου υλικού ή είναι αδύνατη. Π.χ. κατά τη συζήτηση επιδεικνυόμενου υλικού ο εξεταστής αναγνωρίζει την εικόνα ή τις λέξεις προς κατονομασία από την αντίδραση του ασθενούς .
2= βαριά αφασία. Όλη η επικοινωνία γίνεται με αποσπασματικές εκφράσεις. O εξεταστής χρειάζεται να καταβάλλει προσπάθεια για να συμπεράνει, αναρωτιέται, πιθανολογεί. Το εύρος της πληροφορίας, που μπορεί να εκφραστεί είναι περιορισμένο. Ο εξεταστής καταβάλλει προσπάθεια για να επικοινωνήσει.
3=Βωβός, σφαιρική αφασία, δεν μιλά, δεν κατανοεί.

10)ΔΥΣΑΡΘΡΙΑ
Αν θεωρήσουμε ότι ο ασθενής είναι φυσιολογικός πρέπει να λάβουμε κατάλληλο δείγμα της ομιλίας του ζητώντας να διαβάσει ή να επαναλάβει λέξεις από την επιδεικνυόμενη λίστα λέξεων. Αν ο ασθενής έχει βαριά αφασία αξιολογείται η καθαρότητα της άρθρωσης της αυθόρμητης ομιλίας. Μόνο όταν είναι διασωληνωμένος ή όταν υπάρχουν άλλα φυσικά εμπόδια για ομιλία βαθμολογείται σαν «μη αξιολογήσιμος» (UN) και σημειώνουμε σαφή αιτία για αυτή την επιλογή. Μην εξηγήσετε στον ασθενή για ποιόν λόγο τον αξιολογείτε.
0=φυσιολογικός
1=Ελαφρά προς μέτρια δυσαρθρία. Ο ασθενής είναι ελαφρώς δυσαρθρικός και στη χειρότερη περίπτωση γίνεται αντιληπτός με κάποια δυσκολία.
2=Βαριά δυσαρθρία. Η ομιλία του είναι τόσο δυσαρθρική, που είναι ακατανόητη, χωρίς να υπάρχει αφασική διαταραχή ή είναι βωβός/αναρθρικός.
UN=διασωληνωμένος ή υπάρχουν άλλα φυσικά εμπόδια

11)ΑΠΟΣΒΕΣΗ ΚΑΙ ΑΠΡΟΣΕΞΙΑ (ΠΡΩΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ Ή ΠΑΡΑΜΕΛΗΣΗ)
Αρκετές πληροφορίες για την διαπίστωση αδιαφορίας λαμβάνονται κατά τη διάρκεια της προηγούμενης εξέτασης. Αν ο ασθενής έχει σοβαρή απώλεια όρασης που τον παρεμποδίζει να δεί ταυτόχρονα αμφοτερόπλευρα οπτικά ερεθίσματα ενώ ο αντίστοιχος ταυτόχρονος δερματικός ερεθισμός είναι φυσιολογικός ο βαθμός είναι 0. Όταν ο ασθενής είναι αφασικός , αλλά φαίνεται να προσέχει και τις δύο πλευρές, ο βαθμός είναι 0. Η παρουσία οπτικοχωρικής αδιαφορίας ή νοσοαγνωσίας μπορεί επίσης να θεωρηθεί ένδειξη παθολογικών στοιχείων. Επειδή παθολογικό scor δίδεται μόνο εφόσον υπάρχει, αυτή η ενότητα δεν είναι ποτέ μη αξιολογήσιμη.
0=δεν υπάρχουν παθολογικά ευρήματα
1=Οπτική, απτική, ακουστική, χωρική ή προσωπική απροσεξία σε αμφοτερόπλευρα ταυτόχρονα ερεθίσματα σε μία μόνο ποιότητα
2=Προφανής ημιαπροσεξία σε περισσότερες από μία ποιότητες ερεθίσματος. Δεν αναγνωρίζει το ίδιο του το χέρι ή προσανατολίζεται μόνο στην μια πλευρά του χώρου

Σχετικά Άρθρα

Βασικά σημεία της νομικής αντιμετώπισης της κατάστασης της άνοιας και των πασχόντων από αυτή στο πεδίο του ουσιαστικού αστικού και ποινικού δικαίου: Φώτη Μ. Βέργη, Δικηγόρου, Cambridge University

[ Δικαιοπρακτική Ικανότητα και Δικαστική Συμπαράσταση – Αδικοπρακτική Ευθύνη /// Ζητήματα ικανότητας καταλογισμού κατά τα αρ… 34 και 36 § 1 ΠΚ] ΔΙ Α Γ…