Λαβυρινθική αιμορραγία ώς αιτία περιφερικού ιλίγγου

myneuronews, "Λαβυρινθική αιμορραγία ώς αιτία περιφερικού ιλίγγου," Γνωσιακή Βάση Νευρολογίας, Μάιος 26, 2017, https://myneurology.eu/archives/1900.

Ένας άνδρας 64 ετών με ιστορικό ιλίγγου από 2 εβδομάδων. Ο ίλιγγος ήταν συνεχής και επιδεινούμενος με την κίνηση, την αλλαγή θέσης στο κρεβάτι και την ανόρθωση. Δύο ημέρες προ της έναρξης της συμπτωματολογίας, ο ίλιγγος επιδεινώθηκε και ο ασθενής εμφάνισε εμέτους και σοβαρή ναυτία. Από το ιστορικό του αναφέρει εμβοές αριστερού ωτός από 3μήνου, διαταραχή της ακοής από το αριστερό ους από 2 εβδομάδων και πρόσφατη λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού. Επίσης αναφέρει ιστορικό μαστοειδεκτομής προ 14 ετών για την αντιμετώπιση επιπλοκών μέσης ωτίτιδας, ηπατίτιδα C και ιστορικό αλκοολισμού και χρήσης ηρωΐνης.

Ερωτήσεις:

  1. Ποιά είναι η διαφορική διάγνωση του ιλίγγου;
  2. Πώς διακρίνεται ο περιφερικής από τον κεντρικής αιτιολογίας ίλιγγο;

Η διαφορική διάγνωση του ιλίγγου περιλαμβάνει τις εξής καταστάσεις:

  1. Αυτοάνοση νόσος έσω ωτός
  2. Λοιμώδεις

       Λαβυρινθίτιδα

      Μέση ωτίτιδα

      Αιθουσαία νευρωνίτιδα

  1. Χωροκατακτητικές εξεργασίες

     Χολοστεάτωμα

     Όγκοι που προσβάλλουν το αιθουσοκοχλιακό νεύρο

  1.  Καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσης
  2. Ύδρωπας
  3. Σύνδρομο Arnold-Chiari
  4. Νόσος Meniere
  5. Υπογλυκαιμία
  6. Επιληπτικού χαρακτήρα
  7. Ημικρανική προσβολή
  8. Φαρμακοεπαγώμενος ίλιγγος
  9. Σύνδρομο υπεραερισμού
  10. Ψυχογενής ίλιγγος
  11. Καρδιαγγειακές

     Καρδιακή αρρυθμία

     Αιμορραγικό ΑΕΕ

     Αιμορραγία λαβυρίνθου

     Έμφρακτο, ή ΠΙΕ της οπίσθιας κυκλοφορίας

     Ορθοστατική υπόταση

Ο κεντρικός ίλιγγος συνήθως χαρακτηρίζεται από αμιγώς στροφικό, οριζόντιο παλινδρομικό, ή κάθετο νυσταγμό, ο οποίος αλλάζει θέση με την αλλαγή του βλέμματος. Επιπλέον, ο νυσταγμός κεντρικής αιτιολογίας είναι συνήθως επίμονος, δεν  καταστέλλεται με την καθήλωση του βλέμματος και μπορεί να συνεχίζει για εβδομάδες, ή ακόμη και μήνες. Η κλινική εξέταση μπορεί να αποκαλύψει διαταραχή των οπτικών αξόνων ως προς το οριζόντιο, ή κάθετο επίπεδο, ενώ ο ασθενής παράλληλα μπορεί να εμφανίζει διπλωπία, δυσαρθρία, διαταραχές αισθητικότητας, ή της μυϊκής ισχύος, ενώ ο περιφερικός ίλιγγος χαρακτηρίζεται από έντονη ναυτία, εμέτους και ενδεχομένως  διαταραχή της ακουστικής οξύτητας, με νυσταγμό που δεν αλλάζει φορά και συνήθως έχει οριζόντιο-στροφική χαρακτήρα.

Η νευρολογική εξέταση του ασθενή κατέδειξε αυτόματο οριζόντιο νυσταγμό με φορά προς τα δεξιά και στροφικό στοιχείο, ο οποίος δεν άλλαζε φορά με την αλλαγή της κατεύθυνσης του βλέμματος. Η ακουστική οξύτητα του αριστερού ωτός βρέθηκε σημαντικά διαταραγμένη, ενώ η βάδιση του ήταν φυσιολογική, στοιχεία που συνηγορούν υπέρ περιφερικού ιλίγγου, ενώ λόγω της πρόσφατης λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού, η αρχική υποψία ήταν αυτή της αιθουσία νευρωνίτιδας.

Ερωτήσεις:

  1. Έχει  ρόλο η νευροαπεικόνιση στον περιφερικό ίλιγγο;
  2. Ποιές εξετάσεις απαιτούνται για τον συγκεκριμένο ασθενή;

Η νευροαπεικόνιση και συγκεκριμένα η μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου με ειδικές ακολουθίες, μπορεί να απεικονίσουν με λεπτομέρεια τον έσω ακουστικό πόρο, τους πυρήνες του στελέχους, τα κροταφικά οστά και το στατικοακουστικό νεύρο.

Το ακουόγραμμα είναι συχνά επίσης χρήσιμο στην διαφορική διάγνωση της αιτιολογίας του περιφερικού ιλίγγου και πρέπει να διενεργείται σε περίπτωση συνύπαρξης διαταραχής της ακουστικής οξύτητας, η οποία δεν παρατηρείται σε περιπτώσεις αιθουσίας νευρωνίτιδας, παρατηρείται αντιθέτως σε λαβυρινθίτιδα, νόσο Meniere και βλάβες του έσω ακουστικού πόρου.

Ο συγκεκεριμένος ασθενής υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία, με και χωρίς παραμαγνητική ουσία η οποία κατέδειξε μείωση ροής του ΕΝΥ και αυξημένο Τ1 σήμα στον αριστερό λαβύρινθο.

Επιπλέον διενεργήθηκε ακουόγραμμα το οποίο κατέδειξε σημαντική μείωση της ακουστικής οξύτητας σε πολλαπές συχνότητες.

Τα παραπάνω ευρήματα είναι ενδεικτικά λαβυρινθικής αιμορραγίας.

Ερωτήσεις

  1. Ποιές είναι οι θεραπευτικές επιλογές του περιφερικού ιλίγγου;

Η διαχείριση του περιφερικού ιλίγγου είναι συνήθως συμπτωματική, ή εξειδικευμένη και συμπεριλαμβάνει την χορήγηση κατασταλτικών όπως είναι οι βενζοδιαζεπίνες, τα αντιχολινεργικά και τα αντιϊσταμινικά, όπως η μεκλιζίνη, η προμεθαζίνη ή η διφενυδραμίνη.

Εξειδικευμένη θεραπεία με διουρητικά, παράλληλα με περιορισμό της λήψης άλατος, ενδείκνυνται στην νόσο Meniere, ενώ η χορήγηση αντιβιοτικών έχει ένδειξη στην βακτηριακή λαβυρινθίτιδα και την μέση ωτίτιδα.  Η χορήγηση κορτικοστεροειδών έχει επίσης εφαρμοστεί στην αιθουσία νευρωνίτιδα, την αυτοάνοση διαταραχή της αιθουσίας λειτουργίας και την νόσο Meniere. Ο καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσης συνήθως αντιμετωπίζεται με τους χειρισμούς Epley, ενώ διατυμπανική χορήγηση γενταμυκίνης μπορεί να εφαρμοστεί στην νόσο Meniere. Η χειρουργική αντιμετώπιση έχει θέση σε περιπτώσεις χωροκατακτητικών εξεργασιών, περιλεμφικής επικοινωνίας και επίμονης νόσου Meniere.

Ο ασθενής αντιμετωπίστηκε με λοραζεπάμη, η οποία βελτίωση σημαντικά την συμπτωματολογία και επίσης έλαβε πρεδνιζολόνη για 7 ημέρες και υποβλήθηκε σε νέο ακουόγραμμα 2 μήνες μετά, το οποίο ήταν σημαντικά βελτιωμένο.

Συζήτηση

Η λαβυρινθική αιμορραγία είναι σπάνια αιτία περιφερικού ιλίγγου και συνήθως σχετίζεται με διαταραχές του πηκτικού μηχανισμού και αιματολογικές διαταραχές. Η αντιμετώπιση της κατάστασης είναι κατά κανόνα συμπτωματική και περιλαμβάνει την χορήγηση κατασταλτικών του λαβυρίνθου και κορτικοστεροειδών. Η πρόγνωση ποικίλει.

Η εκτίμηση των περιαστατικών ιλίγγου, απαιτεί την προσεκτική νευρολογική εξέταση προς αποκλεισμό κεντρικής αιτιολογίας καταστάσεων, την λήψη λεπτομερούς ιστορικού και την περαιτέρω διαφορική διάγνωση της επιμέρους αιτιολογίας.

Βιβλιογραφία-περαιτέρω μελέτη:

Baloh RW. Vertigo. Lancet 1998;352:1841–1846.

Chawla N, Olshaker J. Diagnosis and management of dizziness and vertigo. Med Clin North Am 2006;90:291–304.

Biller J  Hain T. Approach to the patient with dizziness and vertigo. In: Biller J, editor. Practical Neurology, 4th ed. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins; 2012:152–167.

Baloh RW. Approach to the evaluation of the dizzy patient. Otolaryngol Head Neck Surg 1995;112:3–7. Abstract/FREE Full Text

Baloh RW. Differentiating between peripheral and central causes of vertigo. Otolaryngol Head Neck Surg 1998;119:55–59. Abstract/FREE Full Text

Kattah J, Talkad A, Wang D, et al. HINTS to diagnose stroke in the acute vestibular syndrome. Stroke 2009;40:3504–3510. Abstract/FREE Full Text

Bruzzone MG, Grisoli M, De Simone T, et al. Neuroradiological features of vertigo. Neurol Sci 2004;25:S20–S23.

Shinohara S, Yamamoto E, Saiwai S, et al. Clinical features of sudden hearing loss associated with a high signal in the labyrinth on unenhanced T1-weighted magnetic resonance imaging. Eur Arch Otorhinolaryngol 2000;257:480–484.

Rauch SD. Idiopathic sudden sensorineural hearing loss. N Engl J Med 2008;359:833–840.

Cherchi M, Huo E, Nelson N, Frankfurt O, Russell E, Raizer R. Gradual hearing loss with bilateral labyrinthine hemorrhage in chronic myelogenous leukemia. Neurology 2006;67:177–178

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

* Checkbox GDPR is required

*

I agree